ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค คืออริยสัจ ๔
เราเคยได้ยินคำว่า “ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค” คืออริยสัจ ๔ มาแล้ว วันนี้เรามาพบตำราเข้าเติมคำ “สัจจ์” กำกับลงไปในคำทั้ง ๔ นั้น
• คำว่า “สัจจ์” เขียนอย่างคำบาลี แปลว่า
เที่ยงแท้ แน่นอน หมายถึงการเดินวิชาปกครอง
ที่ทำได้อย่างเด็ดขาด ฝ่ายของทุกข์ และสมุทัย
เขาก็ทำได้เด็ดขาด ใครโดนวิชาของเขาแล้ว ต้อง
ได้รับทุกข์อย่างเที่ยงแท้แน่นอน ทางฝ่ายของ
นิโรธและมรรค เขาก็ทำวิชาแก้ ใครโดนวิชา
แก้ขนานนี้เข้าแล้ว ทุกข์ต้องสูญสิ้นทั้งนั้น ทุกข์
ต้องดับไปทั้งนั้น เที่ยงแท้แน่นอนอย่างนี้ ใน
ทางภาษาจึงเอาคำว่า “สัจจ์” ใส่กำกับลงไป •
ทุกข์สมุทัย-นิโรธมรรค เป็นคำคู่ปรับกันมา แต่ก่อนสมัยที่ข้าพเจ้าเรียนหนังสือตามโรงเรียนอยู่ ข้าพเจ้าไม่คิดอะไรมาก แต่พอข้าพเจ้าได้มาเดินวิชาธรรมกาย จึงได้รู้ว่าเป็นเรื่องสำคัญมาก ทุกข์กับสมุทัยเป็นวิชาปกครองของมาร ส่วนนิโรธกับมรรคเป็นวิชาแก้ของธรรมภาคขาว การที่เราต้อง แก่ เจ็บไข้ และตาย นั้น เป็นการบังคับของวิชามารคือทุกข์สมุทัยนั่นเอง แก้กันมานานแล้ว แต่ยังไม่ถึงขั้นเด็ดขาด ขอให้ทานผู้คงแก่เรียน จงเรียนรู้ต่อไปเถิด ไม่ใช่เรื่องะรรมดา !
อ่านเพิมเติมใน >>> หนังสือวิชชามรรคผลพิสดาร 2 หน้า 172